Geplaatst op Geef een reactie

14 nov 2015

Het is even geleden dat ik samen met Popke op de Swette ben
geweest. Als we even terug redeneren was dat in december van het vorige jaar.
Maar hij heeft het meteen naar zijn zin als we de modderige brei van de
Mantgumervaart verlaten het heldere water van de Swette zichtbaar wordt. Als
snel zijn er een aantal aanbeten maar die weten we niet te verzilveren. Net als
ik een foto tweet en Popke een verhaal vertel over het slechte stuk wat we
opdraaien scoort hij de eerste snoek in de boot.

We zijn trollend onderweg naar een plek die we graag
verticaal willen afvissen. De weersverwachtingen komen uit en een felle wind
jaagt ons onder de brug door. Helaas wordt het vermoeden dat mijn accu zijn
beste tijd heeft gehad bevestigd als ik de motor tracht te bedienen. Dat
betekent dat we nu de outboard moeten gebruiken om te verticalen. Minder ideaal
maar goed mogelijk, zeker met deze wind. Uiteindelijk is het Popke die een
knappe snoek haakt. Snoekbaarzen zijn vandaag niet te bekennen.

We verkassen weer en trollen nu in een dorpje. Dat blijkt
effectief in minder dan anderhalf uur vangen we een aantal mooie snoeken en we
missen er ook een tweetal. Omdat ze hier nu even los lijken te zijn maken we
een paar rondjes door het dorp waarbij we iedere keer wel een snoek scoren.
Tijdens dit rondje varen we langs twee bomen waarin een fiks aantal ransuilen
ons meewarig aanstaart. Vannacht zullen ze mooi wat muizen opruimen en zolang
schuilen en slapen ze.

We houden het voor gezien. We verkassen weer en nu naar een
stuk wat we mooi op de wind af kunnen drijven. Popke scoort weer een mooie
snoek bij de brug.

Als we op de terugweg de weer de trolhengels benutten gaat
er nog twee keer een snoek aan de bijhengel hangen. Dan is het tijd terug te
keren. Voldaan en met een rozige kop van de harde wind, regen, hagel en zon typ
ik mijn verslag. De video geeft een impressie van onze visdag.

Geplaatst op Geef een reactie

30 okt 2015

Ik vis vandaag alleen uit de boot. Ik heb mijn oog laten
vallen op ene oude stek die ik bewust met een dode aasvis af wil vissen. De weg
er naar toe en de weg weer terug leg ik trollend af. Het is een mooie dag, er
wordt gewerkt aan de brug bij Mantgum en de werkmannen en ik groeten elkaar
vriendelijk. Ik vaar richting helderder water. Daar aangekomen start ik de
camera en begin ik met vissen.

Het duurt niet lang of de eerste snoek meldt zich kort
daarop gevolgd door nummer twee. Ik kom dan op een stuk waar ik eigenlijk nooit
iets kan vangen, maar de laatste keer dat ik daar met mijn broer was, ving hij
daar toch mooi een metersnoek in de stromende regen. Ik bevestig mijn ervaring
door niets te vangen. Dan nader ik de stek waar ik met de dode aasvis wil gaan
vissen. Ik leg de boot aan de rietkraag en plaats de dode voorn tegen het
taludje van de overkant. De wind is matig maar zorgt voor voldoende trek. Zo
vis het kantje mooi af. Na een minuut of tien op een stek trek ik de boot langs
de rietkraag naar voren om zo de volgende twintig meter secuur af te vissen.

Als snel vang ik op deze manier twee snoeken. Daarna blijven
aanbeten uit. Ten langen leste besluit ik nog een stukje te trollen en dan
huiswaarts te gaan. Ik krijg nog een tweetal aanbeten die nog op video te zien
zijn. De laatste mis ik twee keer op de handhengel als de snoek zich aan de
hengel in de steun vergrijpt. Vangen doe ik haar uiteindelijk niet. De drie
piepjes kondigen het einde van de opname tijd van mijn Gopro aan en dan zal je
het altijd zien. Op de wel terug naar huis van ik zomaar negen snoeken achter
elkaar. Lekker gevist dus.

Geplaatst op Geef een reactie

Zonder staart!

Op 31 oktober 2015 vis ik ’s middags even met Jacob. Jacob haakt een mooie 70-er snoek. Als hij de snoek landt zien we dat deze, overigens zeer gezond uitziende snoek, bijna de gehele staart mist. Anaalvin en rugvin geven klaarblijkelijk voldoende stuwkracht voor een aanval op een gesleepte Timber Tiger.