Geplaatst op Geef een reactie

27 sep 2014

Vandaag stap ik weer even terug in de tijd. Niet letterlijk
maar figuurlijk natuurlijk. Ik vis met een oude vismaat van mijn vader, Jelke.
We gebruiken Jelke zijn boot en omdat hij niet te vroeg weg wil ben ik om 09.00
uur bij hem voor de deur. We drinken een bakje koffie en daarna vertrekken we
naar het viswater. De Nissan rijdt verrassend goed en de automaat bevalt me
uitstekend. Na een goed half uur rijden traileren we de boot in voor mij
onbekend water. We varen een stukje en leggen onderweg ons oor te luisteren bij
de reeds aanwezige snoekbaarsvissers. Geen goede vangsten!

Het maakt ons niet uit, we zijn lekker op het water, halen
herinneringen aan vroeger op en lachen regelmatig om mooie sterke verhalen
vanuit die tijd. Maar de snoekbaarzen geven ons daar ook de ruimte voor. Het
blijft lange tijd stil. Als ik na een dikke twee uur vissen eindelijk beet
krijg verzilver ik die aanbeet natuurlijk niet. Ik wordt er wel scherp van, zo
scherp dat ik de volgende aanbeet ook mis. Dan is het de beurt aan Jelke, Hij
reageert vlot op de aanbeet maar op het laatst lost hij de snoekbaars,
onmiskenbaar aan de hengel in het filmpje te zien. Even later overkomt hem
hetzelfde nog een keer.

Waar het aan ligt durf ik niet te zeggen maar ook bij de
boten om ons heen wordt er bitter weinig gevangen . Uiteindelijk, als alle
batterijen en accu’s van de camera’s leeg zijn vangen we nog één snoekbaars van
ongeveer 45 cm. Mar we hebben de dag mooi meegenomen, prima weer gehad en ons
kostelijk vermaakt. Jelke is dan al lang geen buurman meer, maar het was een
welbestede burendag!

//www.youtube.com/embed/R0wnXh2ajH8

Geplaatst op Geef een reactie

21 sep 2014

Het is lang geleden dat ik eens met mijn vrouw een paar
uurtjes ben wezen vissen maar op mijn verzoek stapt ze graag in de boot in. Helaas
is het zo dat de factor tijd me de laatste paar weken wat parten speelt en nu
weet ik wel dat je tijd moet maken maar soms gaan dingen zoals ze gaan. Een
dichte ochtendnevel verwelkomde ons in de polder. Het was absoluut niet koud
zodat ik in korte broek en T-shirt het water opgegaan was. Op onze visstek
aangekomen was de bijhengel nauwelijks te water of de eerste snoek hing er al
aan. Ik moest mijn camera nog monteren! Als dat de voorbode is….? Vaak is het
zo dat een snelle vangst geen goede voorspelling is voor de rest van een visdag
maar we zouden wel zien.

Het ochtendnevel werd maar langzaam door de zon opgevreten
zodat we in relatieve privacy visten. Regelmatig werd er een snoekje gehaakt,
gemist en gevangen. Toen we op een bepaald moment kort lang een kantje voeren
sprong er net achter ons een snoekje van een centimeter of veertig wel een
meter, in afstand, boven water. Onmiddellijk gevolgd door een enorme kolk en
een mooie witte buik van een veel grotere snoek. We schrokken er beide van wat
in het filmpje goed te zien is. Vangen deden we de snoek natuurlijk niet.

Zo scharrelden we regelmatig wat snoekjes bij elkaar. In een
dorpje werd even flink aan de score gewerkt want daar kwamen er in een half
uurtje tijd zeven achter elkaar binnen. Mijn vrouw ving nog een mooie voorn aan
de Timber Tiger die echt in de bek gehaakt zat.

Omdat de BBQ ’s avonds nog voor een keer zou branden waren
tegen drie uur alweer thuis. 18 snoeken rijker.

//www.youtube.com/embed/HEuvSuWfWws?list=UUwisWIu9wC88yApbUgjh-iw

Geplaatst op Geef een reactie

31 aug 2014

Vandaag vis ik met Popke. We kiezen een klein water omdat er
weers-waarschuwingen zijn en dan is het Lauwersmeer niet echt een optie. Om even
voor half tien gleed de boot te water. Er waren meer mensen die het op dit
watertje voorzien hadden. Informatie bij deze personen leverde “slecht” nieuws
op. Weinig vangsten.

We togen vol goede moed aan de gang. Even later kwamen we
langszij bij Cees, een neef van Popke die samen met zijn zoon Sven aan het
vissen was. Zij hadden in ieder geval een paar vissen gevangen en dat gaf ons
meteen weer hoop. Maar het was een taaie visserij. Zeker de eerste twee uur
geen beetje vernomen. Maar als je met Popke op pad bent weet je dat er altijd
wel wat gevangen wordt. Hij scoorde een mooie zeventiger centimeter snoek.
Natuurlijk wel op het moment dat de camera net zijn waarschuwingssignaal van lege
batterij gegeven heeft. Na een anderhalf uur was het wederom Popke die een
snoekje scoorde. Wat denkt u? Inderdaad lege batterij.

Toen ik net de batterij gewisseld had ging de hengel in de
steun krom staan. Even heb ik contact
met de vis maar ik kan haar niet behouden. Met een fraaie kolk, waarschijnlijk
de middelste vinstraal omhoog, neemt ze afscheid van ons. Zal je altijd zien op
dit soort dagen. Als je even niet scherp bent dan gebeurt het. We vissen een tijdje in het spoort van Cees
die toch nog een paar vissen weet te scoren. Bij ons blijft het lange tijd
stil. Als we een bochtje draaien om weer op wat dieper water te komen knalt er
een snoekbaarsje bij mij op. Ook die nul is nu weggewerkt en wie het kleine
niet eert……

Onweersbuien om ons heen kiezen steeds de juiste route en we
hoeven niet van het water. Uiteindelijk lukt het nog om een kleine snoekbaars
bij te vangen. Geen topdag dus maar lekker gevist!