Geplaatst op Geef een reactie

6 jan 2014

Vandaag vis ik met Jacob. Hij heeft zijn
bootje bij zijn werkgever in de haven liggen zodat we eerst even een stukje
moeten rijden maar dan komen we ook op mooi water. Jacob is van plan om een
bepaalde route te bevaren en ik mag mee. Heerlijk, de tweede dag dat ik voor in
de boot kan plaatsnemen en me alleen maar bezig hoef te houden met vissen!

We volgen een route langs een dijk met pracht
water, een schitterende zonsopkomst en zo nu en dan een snoekje. Ok toegegeven,
het zijn geen kneiters, maar het zijn wel snoeken. Wie het formaat van deze
rovertjes niet kan waarderen, mist in mijn beleving het leuke van het vissen.
We scharrelen zo vissend en varend al snel een aantal van tien op de teller.
Zoals het altijd is op visdagen heb je ook periodes dat het even wat minder is.
Op zo’n moment is het vaak vismaat Popke die dan even een lied aanheft. “Dat
activeert”, zegt Popke dan altijd. Ik besluit hem te imiteren nadat ik dat
natuurlijk eerst even gemeld heb bij Jacob. Nauwelijks heb ik de eerste zin van,
Please Release me, uitgesproken of Jacob krijgt een aanbeet. Zie je nu wel dat
het werkt! Als ik zin twee aanhef dreunt er een snoek op zijn bijhengel. I rest
my case!

We vissen lekker een dorpje door wat die zijn
altijd goed in de winter, maar nu niet. Hoewel de stekken veelbelovend zijn
kunnen we geen snoek verleiden. Op de terugweg is het verhaal eigenlijk eender
aan de heenweg. Zo nu en dan een snoek. De teller staat aan het einde van de
dag op 20 snoeken. Een mooie dag dus!

//www.youtube.com/embed/ICvXxvWNI1Q

Geplaatst op Geef een reactie

4-1-2014

Het is zaterdag en hoewel de voorspellingen niet
denderend waren, lijkt het weer vriendelijk. Ik heb geen visafspraak. Na even
wat productie gedraaid te hebben besluit ik Jan te sms-en en te vragen of hij
zin heeft op te vissen. Jan wil wel maar is aan het werk en dus gaat het niet.
Ik besluit Sjirk via het zelfde medium te benaderen. Hij antwoord onmiddellijk
terug. Hoe laat kan je hier zijn want de boot is klaar. Twintig minuten later
stap ik bij hem aan boord. We varen naar de stek. Ik viste de afgelopen twee
weken met zeer matige resultaten in diverse wateren rond mijn woonplaats en had
persoonlijk niet verwacht dat de helderheid van het water zo was toegenomen.
Kortom alle ingrediënten waren aanwezig voor een prima visdag!

Sjirk stuurde de boot rechtsaf en vol goede
hoop begonnen we aan onze vistrip. Vele kilometers later, het zal toch niet zo’n
dag zijn, scoorden we eindelijk de eerste snoek. Na dik anderhalf uur vissen
zonder een stootje te zien was daar dan de eerste snoek in de boot van 2014. Zou het dan nu een bijtuurtje zijn? Niet veel
verder vang ik inderdaad weer een snoek. Ik kijk niet goed uit en wat me
hiervoor nooit is overkomen, overkomt me nu wel. Een haak van de dreg boort zich
in de wijsvinger van mijn rechterhand. Snel immobiliseer ik de plug in mijn
rechterhand en onthaak de snoek. Daarna begint een periode van zelfhulp.
Sjirk wil liever niet kijken, ik zeg hem dat hij maar door moet vissen. Met
veel pijn (en moeite) verlos ik de plug van de dreg die nu nog als losse dreg
in mijn vinger prijkt. Ik probeer de tang op de meest bereikbare haakbocht.
Hopelijk knipt die tang de dreg door? Gelukkig de tang van Rapala snijdt door
de bocht van de dreg. Ook de andere vrije haak knip ik af. Ik kan de steel van
de dreg als hefboom gebruiken om de punt van de dreg in mijn vinger weer naar
buiten te brengen. Het valt me tegen hoe sterk de huid eigenlijk is. Het kost
best enige moeite om de scherpe haakpunt door de huid naar buiten te krijgen.
Maar het lukt. Sjirkr
vangt ondertussen even een snoek. De punt van de haak is
naar buiten. De weerhaak zit nog binnen in maar ik besluit de haak nu af te
knippen. Eenmaal los kan ik met behulp van de tang de haakpunt vastpakken en de
overgebleven haakbocht door mijn vinger naar buiten te trekken. Het bloed even flink
en ik verbind de vinger met een stukje van de handdoek die Sjirk gelukkig heeft
meegenomen. We kunnen verder vissen.

Natuurlijk praten we even na over dit voorval
maar ondertussen zijn de snoeken ons wel gunstig gezind geraakt. We vangen met
grote regelmaat snoeken en voor we het weten zitten we in de dubbele cijfers.
Waar je vangt mis je ook wel eens een paar en als de teller der vangsten op 13
staat kan op de teller der missers een zestal stuks worden geschreven. We zijn bijna op het punt gekomen dat we
terug moeten keren om nog bij licht thuis te zijn. We scharrelen hier en daar
nog een snoek uit de rietkraag en besluiten de dag met 21 stuks. Sjirk was
spekkoper met de grootste. Wie ons om twaalf uur gevraagd had of we vandaag
snoek zouden vangen had waarschijnlijk een ontkennend antwoord gekregen. Maar
goed dat snoeken na twaalven ook nog
bijten. Om half vijf zijn we thuis.

//www.youtube.com/embed/s6ct4DiM5rY