Geplaatst op Geef een reactie

14 dec 2013

Het is even na de klok van negenen als mijn telefoon gaat
het de naam van Popke in beeld verschijnt. Hij is onverwacht vrij van
repetities voor een toneel happening waarin hij in het voorjaar meespeelt en
heeft eigenlijk wel zin om te vissen. Of ik iets te doen heb? Nee eigenlijk
niet. Ik had wel het voornemen om mijn werkplaats eindelijk eens op te ruimen
maar dat kan ook volgende week.

We vertrekken om tien uur naar een dorpje verderop waar we
de boot te water laten. Het weer klaart helemaal op en dat maakt ons humeur
alleen maar beter. We beginnen met trollen en ik heb de camera nog niet eens
geïnstalleerd of Popke heeft de eerste twee snoekjes al gearresteerd. Van Sint Nicolaas heeft hij Timber Tigers
gekregen in de nieuwe kleur 222 Table Rock Mean Green Craw. Wat een naam maar
het komt er op neer dat de plug bijna transparant is met groenige tinten. Hij
had er nog niet mee gevist omdat hij meestal met een zwarte Timber Tiger, zelf
een Edding 3000 watervaste stift ter
hand genomen, vist. Vandaag dus de nieuwe kleur en die bleek meteen al
succesvol.

Zo succesvol dat Popke twee snoeken in een keer haakte. OK
aan twee verschillende hengels en de andere hengel was geaasd met de zwarte
Timber Tiger, maar twee snoeken die tegelijkertijd bijten was mij en Popke
trouwens slepend nog nooit overkomen. Daarna bleef Popke gestaag vangen, Zelf
scoorde ik een snoekje op de bijhengel, geaasd met een Timber Tiger XL, gemaakt
door vismaat Jacob, in de kleur zwart, maar op de normale hengel had ik nog
geen tikje vernomen.

Pas toen ik, geheel tegen de gewoonte in, mijn zwarte Timber
Tiger voor een rode had vervangen scoorde ik een snoek op de handhengel. Daarna
was het bij mij weer de beurt aan de bijhengel en dat was het dan ook voor wat
de vangsten betreft voor mij vandaag. Popke liet mij even zien hoe goed de
nieuwe kleur eigenlijk wel niet is. Je zal het altijd meemaken, verkoop je die
dingen zelf en heb je net die kleur niet bij je. (’s Avonds heb ik maar één in
de viskoffer gegooid) Niet dat het mij veel uitmaakt. Als er maar wat gebeurt in de boot vind ik het al
snel goed. Popke mag dan ook verantwoordelijk worden gehouden voor dertien van
de zestien snoeken die we vandaag vingen. Daarnaast misten we nog een drietal
snoeken en er werden nog twee gelost. Zeker de lossers waren jammer want een
van die snoeken was absoluut het dag record geworden.

Resume: Een prachtige dag met voldoende snoeken!
//www.youtube.com/embed/3OCYkw_PYLE?list=UUwisWIu9wC88yApbUgjh-iw

Geplaatst op Geef een reactie

29 nov 2013

Een kleine twee maanden gelden maakte ik de afspraak met
mijn vismaat van vandaag Erik Visser. Erik is een specialist op roofvisgebied
en vis door heel het land en soms ver daarbuiten. Roofvis heeft zijn grootste
aandacht maar ook op het gebied van karpervissen weet hij zijn mannetje te
staan. “We moeten vroeg weg”, Appte Erik mij. “Ik ben om vijf uur bij je.” Dat vroege tijdstip had alles te maken met de
afstand die we naar het viswater af moesten leggen. Erik wilde perse nog in het
donker op de stek zijn dus dan maar vroeg op. Op de stek aangekomen ging het
eigenlijk zoals Erik voorspelt had. “We moeten het bijtuurtje bij het krieken
van de dag wel even meenemen!”

En zo geschiedde het. Een uur rond de dagenraad was het
bijna iedere drift die we maakten raak met een aanbeet. Je vangt ze nooit
allemaal maar Erik liet me wel even zien hoe het moet. Hij verzilverde
achtereenvolgens een 91, 88 en 78 cm snoek. Mijn sardine bleef onaangeroerd.
Eindelijk was het mijn beurt. Een mooie vette wintersnoek van 88 cm kwam na een
mooie drill in de boot. Ik weet weer waarom ik toen mijn dead bait baitcaster
heb laten bouwen. Een heerlijke hengel om een dergelijke grootwatersnoek mee te
drillen.

Toen ik de snoek wilde landen dook er onder de snoek die ik
wilde pakken een monstersnoek op. In het filmpje is de schim van deze snoek
kort te zien. Helaas konden we deze dame niet arresteren. Dat moet wel een
vreselijk grote snoek zijn die even “komt kijken” bij een dik exemplaar van 88
cm. Jammer maar deze vis was dus niet te vangen.

Na het “bijt-uurtje” was het ook echt gedaan. Nog een drietal “loslaters”
lieten even merken dat er nog wel degelijk snoek aanwezig was maar ze waren
niet te vangen. Omdat Erik ook nog even wilde laten zien dat er ook goed voorns
te vangen zijn in deze tijd van het jaar, trokken we even een jachthaven in.
Daar ving hij zijn maaltje voorn voor volgende week in een half uurtje bij
elkaar. Werpend met de dropshot vingen we daar ook nog een drietal kleine
snoekjes.

De wind draaide steeds verder naar het westen en de
barometer daalde gestaag. De wind wakkerde aan tot soms een dikke zeven tijdens
een bui. Hoewel de snert prima smaakte en we het niet echt koud hebben gehad
besloten we van het laatste licht gebruik te maken en de boot te traileren.
Tegen 19.00 uur was ik weer thuis, moe maar voldaan.

//www.youtube.com/embed/31lIT7Y62ew