Geplaatst op Geef een reactie

24 nov 2012

Vandaag vis ik even een klein uurtje achter mijn huis. Ik
doe dat samen met John, een oude dienstkameraad van me, en zijn twee zoons,
Sjors en Daan. Het is een mistige, waterkoude dag dus het uurtje is lang zat.
Het lukt ons bovendien om de beide knapen een snoek te laten vangen. Weliswaar
geen meters maar dat geeft natuurlijk niet. John en ik vangen respectievelijk
een baars en een blei en ze zijn beide vals gehaakt. Zulke dingen gebeuren. We
zien nog een paar keer jagende snoek maar deze zijn niet te verleiden. Het
spreekwoord, een snoek die men ziet vangt men meestal niet is daarmee weer bewaarheid.
Morgen proberen we nog even een klein stukje. Alvast een filmpje

Geplaatst op Geef een reactie

18 nov 2012

Vandaag vis ik met Popke. Dat betekent een combinatie van verticaal
en slepen. We spreken af om even na achten en rijden naar de beoogde stek. Het
is een kanaal. We proberen het eerste stuk even te slepen maar resultaat blijft
uit. Het weer is erg rustig en mooi. Blauwe luchten komen aan uit het westen en
trakteren ons op een zonovergoten dag. Het is Popke die de score opent met een
kleine snoekbaars. Kort daarna krijgt
Popke wederom een aanbeet maar deze vis wordt niet gevangen. Het leek een
aardig grote vis te zijn. Daarna is het echt wel een uur of twee rustig totdat
mijn dropshot wordt aangevallen door een dikke baars.

Kort daarna is het Popke
die weer een baars scoort. Daarna lijkt het een herhaling van zetten. Er
gebeurt lange tijd achter elkaar niets. We duiken een jachthaven in waar ik een
knappe baars aan een Poask Lyts Breed van 6 gram vang. Maar dat lijkt ook de
enige vis in de jachthaven te zijn. We komen weer op het kanaal. De telefoon
van Popke gaat. Het is zijn neef Cees
die in de buurt van Sneek is wezen vissen en even informeert naar de stand van
zaken bij zijn oom en tegelijk even zijn eigen resultaten doorgeeft. Net als
Cees te horen heft gekregen dat het niet een rijke dag is, dreunt de hengel van
Popke krom en vangt hij een mooie snoek. Ik spreek even met Cees maar moet dan
ophangen omdat ik nog wat filmwerk wil doen. Cees belt even later terug. Het
lijkt erop dat het een beetje een moment van de dag is omdat er kort achter
elkaar twee snoekbaarzen worden gevangen.
Maar voor het gevoel blijft het taai. We trollen terug in de richting
van de trailerhelling en vangen onderweg nog een drietal snoeken. Zo komen we
net in de dubbele cijfers om deze zonovergoten dag.

Geplaatst op Geef een reactie

17 nov 2012

Dertig snoeken met drie boten

Vandaag vis ik met een “groot” gezelschap het rondje
Mantgum. Fred is meestal de initiator van dit rondje en ook dit jaar was dit
het geval. Toen hij mij een goede maand geleden belde stelde ik hem voor dat
hij een datum ging prikken. Ik was blij verrast dat ik een mailtje kreeg van
“datumprikker.nl” waarin Fred daadwerkelijk een datum prikte en dat was dus
vandaag (Overigens had ik nog nooit gehoord van datumprikker.nl). Initieel zou
het team van vandaag hebben bestaan uit nog een extra boot, maar vandaag ondanks
het ontbreken van deze boot, ging een
kleine colonne van drie boten in de richting van de Swette. Laten we ze voor
het gemak maar even nummeren. Boot 1: Fred en Bobby, boot 2: Joke en Jan en
boot 3 Sjouke en ondergetekende. De Swette was vanwege het rustige weer van de
afgelopen week aardig helder en dus was de hoop op een aardige visdag. Het was
de boot van Joke die de score opende. De hatelijke nul was weg!

Nu is het zo
dat je niet de gehele dag om elkaar heen aan het draaien bent. Je vist bij
elkaar vandaan en keert dan eens even om te informeren hoe het met de vangsten
gaat. Zo begeurde het vandaag ook.
Sjouke en ik scoorden de eerste snoek toen we een dobbertje oppikten. Terwijl
Sjouke de lijn inrolt, duikt er bij mij een snoek op. In een zijvaart zagen we
de boot van Fred een 77 cm snoek scoren en bij ons stond de teller inmiddels op
vier. We verkenden de eerste kilometer van de zijvaart maar dat leverde geen
vis op. Terug naar de Swette, terug naar meer helder water. We maakten een
periode van relatieve rust door. Zo nu en dan een snoekje scorend gingen we
richting Sneek. Regelmatig maakten we een rondje zodat we weer even contact met
elkaar hadden. Ergens halverwege hielden we even pauze. Daar stond inmiddels de
teller op 8 snoeken voor boot 3, 3 snoeken voor boot 2 en evenzoveel voor boot
1. Niet slecht maar ook zeker niet heel best.

Sjouke begon de dag met een Screaming
Devil maar de eerste vijf snoeken bleven plakken aan een Timber Tiger. Toen hij
wisselde naar een Timber Tiger begonnen de snoeken ook bij hem aan de hengel te
komen. We wisselden van gedachte over het feit dat de snoeken er misschien ook
wel aan waren gaan hangen als hij met de Screaming Devil was blijven vissen. We
zullen het nooit weten! Zo scharrelden we in de richting Sneek en net als we
dachten aan even omdraaien ging er weer een snoek aan hangen en we bleven ons
dus verplaatsen in de richting van Sneek. Voor we het wisten zaten we op 17
snoeken. Fred en Bobby hadden inmiddels de score naar vijf gebracht en ook Joke
en Jan zaten op dat aantal. Boot 2 was inmiddels al opgehouden met vissen omdat
ze elders verplichtingen hadden. We besloten de dag langzamerhand tot een einde
te brengen.

Terug op de Mantgummervaart besloot Sjouke weer de Screaming Devil
aan de hengel te hangen. Net voor Mantgum scoorde hij de grootste snoek van
deze dag. Met 88 cm een pracht van een afsluiter. Fred en Bobby haalden ons net
op dat moment in. Een mooie afsluiter van de dag. Ik sloot mijn film camera af
en begon de boot op te ruimen. We voeren naar de trailerhelling en omdat Fred
en Bobby als eerste gingen traileren besloten Sjouke en ik nog een klein rondje
te maken. Dat leverde zowaar nog twee snoeken op waarmee het totaal van deze
dag op 30 snoeken kwam. Dat is gemiddeld 10 per boot en dat is zeker niet
slecht te noemen.

Geplaatst op Geef een reactie

4 nov 2012

Vandaag vis ik een paar uurtjes met Jacob. Hij kan maar tot
een uur of twee en ik maar tot één uur dus dat komt mooi uit. We besluiten het
watertje dat we twee weken geleden ook samen bevisten nog eens aan een nader
onderzoek te onderwerpen. Nu naderen we echter het water van de kant van het
gemaal waar we de vorige keer niet aan toegekomen zijn. Als we bij dat gemaal
aankomen zien we dat een van de twee pompen aan het malen is. Het is voldoende
om een enorme stroming te doen ontstaan waardoor de helderheid van het water
tot ongeveer 10 cm zicht is gereduceerd. We besluiten, mede ingegeven door
gebrek aan emplooi, dat we toch een poging wagen. Het levert geen vis op. Het
water is gewoon te troebel. We doen verwoede pogingen op geijkte plaatsen maar
behoudens een enkele kolk in het midden van de vaart nemen we geen snoek waar.
Ineens borrelt er in het geheugen van Jacob nog een ander watertje omhoog. Daar
beproeven we ons geluk na een klein kwartier rijden. Het water is hier helder
en veel belovend maar ons beider jerkbaits, ik vis overigens met een ZIGZAG van
Quickbaits, worden totaal genegeerd. Ik besluit om te stoppen en een praatje te
maken met twee jeugdige vissers die net aan de waterkant hebben plaatsgenomen.
Ze vissen met een voerkorfje. Ik vraag of er in het watertje wel snoek zit en
ze beamen het beide. Ook mijn opmerking, dat ik dan blijkbaar niet vissen kan,
vindt bijval. Ik besluit nog even een stukje te filmen vanuit een andere hoek.
Jacob zegt dat deze laatste worp dan maar even op de video moet. Ik knik de
camera en kies een shot waarbij Jacob en ik er beide met onze ongeschoren, be-zonne-brilde
tronies opkomen. Net op dat moment krijgt Jacob natuurlijk beet. Hij verzilverd
de aanbeet en kijkt even zelfvoldaan naar mij. “Zo doe je dat dus!” Even
daarvoor had ik zeker twintig worpen aan dit stukje water besteed. We filmen
nog een beetje onder water en Jacob onthaakte de beschadigde snoek. Even zo
snel als zij boven water kwam gaat ze ook weer retour. Jacobbaits redt de dag!