Geplaatst op Geef een reactie

21 okt 2012

In een veel te kort weekend vis ik vandaag nog even een
uurtje of vier met Jacob. Hij heeft tijd tot een uur of twee en dat komt mij
goed uit omdat ik niet veel langer tijd heb. We spreken af “old school” te gaan
vissen vanaf de kant. Ik neem wat lepeltjes mee en Jacob gebruikt zijn jerkbait
van eigen makelij. Hij leidt ons naar een prachtig watertje midden in de
polder. Voor de stuw ziet het water er veel belovend uit maar krijgen we geen
tikje. Dat is na de stuw wel anders als we drie snoeken achter elkaar scoren
binnen een afstand van nauwelijks twintig meter. Het zijn allemaal topklasse
poldersnoeken. Mooi in het vlees en ze rammen erop dat het een lieve lust is.
Mijn eerste aanbeet mis ik maar de daarop volgende worp, overigens maakte ik
die worp op aanraden van Jacob, werd de lepel wederom nietsontziend gegrepen.
De kant van de vaart is niet overal even goed te bevissen maar door ons een weg
naar beneden te werken kunnen we toch bij het water komen. Een snoek stort zich
tot twee keer toe op de jerkbait van Jacob maar weet hem niet te grijpen. Even
later neemt hij mijn lepel te grazen. Een lijnbreuk is het gevolg, ik verspeel
snoek en lepel. Ik pak mijn reserve hengel uit de auto, leen een onderlijntje
van Jacob en vis verder met een lepel. De over wordt steeds ontoegankelijker.
Op een veel belovende splitsing werk ik me door een rietkraag en verschaf
mezelf de mogelijkheid tot een worp door wat ruimte in de rietkraag te maken.
Inmiddels is het gemaal op gang gekomen en er staat een behoorlijke stroming. Meestal
geen goed teken volgens Jacob. De derde
worp wordt mijn lepel gegrepen en ik roep naar Jacob dat het een dikke snoek
is. Ik vergeet in de consternatie dat het is gaan stromen en met de hoeveelheid
lijn die ik op dit moment uit heb lijkt de snoek veel groter dan ze in
werkelijkheid is. Jacob komt helpen en samen landen we een tachtiger snoek. We
volharden nog een uurtje in onze pogingen maar het stroming van het water heeft
de snoek tot rust gemaand. Gedwongen door de tijd keren we huiswaarts. Prachtig
gevist, dankjewel Jacob.

Geplaatst op Geef een reactie

20 okt 2012

Vandaag vis ik met Jan Boonstra. Hij komt uit het Twentse
deze kant opgereden om samen achter de snoeken aan te gaan. We kiezen de Swette
als viswater. Jan en ik hebben heel wat bij te praten en de snoeken hebben daar
alle begrip voor en laten van hun aanwezigheid de eerste tijd niets merken. Collega
vissers die we tegen komen hebben al twee snoeken gevangen en dat geeft de
burger moed. Toch blijven aanbeten bij ons uit. Er is altijd wat te beleven en
we proberen de voldoening uit zaken om ons heen te halen. Twee zwanen stijgen
op in de richting van de boot, een zilverreiger, een buizerd etc. zijn zaken
die ons opvallen. Maar we kijken vooral
in het water. De Swette is zeker niet helder. Dan na drie uurtjes varen krijg
ik eindelijk een aanbeet. Het blijkt een pracht exemplaar te zijn die ik na het
meten langs de hengel thuis, met behulp van een meetlint, op 92 cm in de boeken
bijschrijf. Het is het toefje op de taart van deze dag! Binnen twintig minuten
na deze vangst krijgt Jan beet en scoort hij zijn vis van de dag. Het is een
snoekbaars van ongeveer 60 cm. We krijgen nadien allebeide nog een keer beet
maar vangen geen vis meer. Twee vissen op een dag, het is wel eens beter
geweest.

Geplaatst op Geef een reactie

14-10-2012

Vandaag toch nog even gevist. Ik had een watertje op het oog
waarvan ik verwachtte dat het water daar nog een beetje doorzicht zou hebben.
Aangekomen bij het water viel me dat behoorlijk tegen maar omdat het al een
tijdje op mijn verlanglijstje stond trailerden we de boot waarbij we de kantel
mogelijkheid van de trailer moesten benutten. Vanwege de weersomstandigheden
wilde ik graag geplaveide ondergrond onder de wielen houden en door te kantelen
kon dat net. De boot wat te water en we konden gaan vissen. Vanwege het eerder
genoemde doorzicht koos ik voor felgekleurde Timber Tigers. Het traject is
beperkt en al snel waren we op het keerpunt. Nog een tikje waargenomen maar al
wel opspringende visjes waargenomen en een fraaie kolk gezien. De weersomstandigheden zijn ons gunstig
gezind. Een prachtige regenboog toont dat we aan de juiste kant van de
regenbuien zitten. Op de terugweg krijg ik een aanbeet. Het snoekje zit even
aan de plug maar wordt niet gevangen. Voor de rest krijgen we geen aanbeten
meer. We hebben grote moeite met traileren als de nylon band waarmee ik de boot
trailer breekt. Een geïmproviseerd trailerfestijn volgt. Ik sleep de boot eerst
uit het water en pas op de wal krijgen we boot weer op de trailer. Met een nul
vangst keren we na twee uurtjes vissen terug naar huis. Het zou echter niet
juist zijn om geen stukje te publiceren. Zulke vismomenten horen er nu eenmaal
bij. Het voordeel van een dergelijke dag is dat je snel klaar bent met je
stukje en het filmpje ook lekker kort blijft.

Geplaatst op 1 Reactie

6 okt 2012

Vandaag viste ik met Wieger. Wieger had mij via e-mail
benaderd voor een dag vissen. Hij wilde graag wat dingen over zijn materiaal
weten en natuurlijk eens de inmiddels bijna beruchte Timber Tigers van
dichterbij bekijken. We spraken af om acht uur en Wieger was keurig op tijd.
Afgelopen nacht was er erg veel regen gevallen zodat de trailer een stukje
minder ver van de trailerhelling hoefde te worden gereden. Spullen er in en wij
varen naar de Swette. We sloegen af in de richting van Sneek. Het water op de
Mantgummervaart was bruinig van kleur en dat wat we op de Swette zagen zag er
niet veel beter uit. Alle gemalen en pompstations stonden op volle kracht hun
overtollige water uit de aanliggende polders te pompen. Geen goede
omstandigheden maar ik verzekerde Wieger dat we vandaag echt wel een snoek
zouden vangen. De regen bleef aanhouden, regelmatig hoosde ik wat water uit de
boot en onze conversatie verliep vlot. Ik kreeg al snel de groeten van een
collega van Wieger, Anton, bij wie ik vroeger in de klas heb gezeten. Beiden
werken ze nu voor het Fryske Gea. Zo is de wereld weer klein. Tegen het middag
uur begon het een beetje lichter de te worden even later werd het zelfs echt
droog. De zon brak door. We kwamen een aantal collega’s tegen waarbij het met
de resultaten al niet veel beter gesteld was dan bij ons. Maar ik meen het
viswater goed te kennen en dus blijft er die hoop op een snoek. We doken een
zijvaart in waarin ik in het verleden al een zeer goede resultaten had geboekt
en bij de derde trek namen we een kolk van een aanbeet waar. Die kolk deed me
besluiten een vierde trek over het traject te maken. Dat bleek een goede
beslissing aangezien Wieger een mooi aanbeet verzilverde met 88 cm snoek. Niet
op een Timber Tiger maar WTF, snoek is snoek en de hatelijk nul was weg. Het
was zo’n dag, een dag waarop je de passagier in de boot wel twintig snoeken
wilt laten vangen maar dat gaat, tenzij je explosieven inzet, op zo’n dag niet
lukken. Pas tegen half drie kreeg ik mijn eerste aanbeet en ving ik 63 cm Esox Lucius.
Ik wil me bijna voorstellen aan het dier. Op het stuk naar de trailerhelling
liepen een zestal snoekvissers vanaf de kant de snoeken met aasvissen te
belagen. Informatie uitwisselend hadden ze één snoekbaars gevangen en net een
snoek gemist. Die ging er bij Wieger aan hangen! We meldden even dat het
exemplaar 80 cm mat en vervolgden onze weg naar huis. Wieger moest om vijf uur
thuis zijn en even over vier namen we afscheidt van elkaar met de afspraak het
eens over te doen als de omstandigheden wat beter zijn. Op voorhand nam hij nog
twee Timber Tigers mee die hij bij hem in de omgeving eens zwemles zal gaan
geven.