Geplaatst op Geef een reactie

27 nov 2011

Het is net licht geworden als ik de trailer
langzaam achteruit rijdt naar de helling. Jan zit nog aan het ontbijt en steekt
de hand op. Gisteren was hij nog even bij me en vertelde me toen dat ook hij
vandaag nog even ging vissen. We zouden elkaar later nog even kort zien. Ik
begin geheel tegen de gewoonte in meteen te vissen en dat levert meteen een
mooie snoek op. Even buiten het dorp is het de bijhengel die een snoek
arresteert. Ik moet nog naar “het nieuwe land” en ik heb al twee snoeken in de
boot. Het is er weer voor denk ik. Mijn vader hield er wel van, harde wind uit
het zuidwesten en afwisselend opklaringen en bewolking. Als je dan met een
spinnertje in de weer moet is er niet veel aan. Nauwkeurig werpen kun je wel
vergeten laat staan dat het gevoel er is. Vandaag vis ik dus maar met pluggen
en ik heb met de boot soms houden en
keren. Maar eenmaal op de Swette aangekomen, ik ben net door Jan en Tjitte
ingehaald, haak ik snoek nummer drie. Het water is weer schitterend helder en
mijn verwachtingen zijn ineens hoog gespannen. Toch duurt het een behoorlijke
tijd voor ik weer een aanbeet krijg. Dan ineens wil het even lekker doorlopen
en vang ik er drie achter elkaar. Zo lopen de aantal ras op. Ik draai een
zijsloot op en krijg een mooie aanbeet die ik mis. Jammer maar niet alles kan
hangen. Verderop in de vaart dreunt de
hengel krom. Het is een mooie snoek weet ik onmiddellijk. Ik stuur de boot maar
de rietkraag in want anders is er geen controleren aan. Ik vang de snoek en
schat haar net tegen de negentig centimeter. Even verderop is het weer raak.
Een kleinere maar mooie snoek. Het weer veranderd. De wind rukt uit alle macht
aan de rietkragen waardoor er veel riet op het water ligt. Mezen, met name
pimpelmezen, weten schijnbaar dat het nu goed toeven is in de rietkragen en
maken gebruik van de afgebroken stengels. Ze inspecteren ze op voedsel. Zo zie
je maar dat een rietkraag meerdere functie heeft en er niet louter ter
decoratie staat. Regen valt nu gestaag en ik heb er spijt van dat ik mijn hoed
niet opgezet heb. Knipperend met de ogen probeer ik koers te houden in de
windkracht 8 die van voeren blaast. Het voordeel van harde wind is dat de buien
zo voorbij zijn en ik keer de boot en vis het traject terug. Nu zullen er niet
meteen regendruppels op de lens van de camera komen. Ik vis terug en kom weer
bij de brug waar ik op de heenreis al een snoekje ving. Vlak voor de brug piept
de camera zes keer ten teken dat de batterijen leeg zijn en schakelt vervolgens
uit. Ik besluit niet meteen de batterijen te vervangen maar de wachten tot na
de brug waar ik in de luwte kan liggen. Ik krijg onder de brug een mooie
aanbeet en haak een 102 cm snoek. Een pracht exemplaar waar helaas geen
beeldmateriaal van is. Soms maak je keuzes……? Het is inmiddels even na de klok
van enen als ik het laatste snoekje van vandaag vang. Ik heb afgesproken nog
even naar de stad te gaan met het gezin. In Leeuwarden koop ik iets van carbon,
het is een badminton racket.

https://youtube.com/watch?v=37_zT6y6T_8%3Fhl%3Dnl%26fs%3D1

Geplaatst op Geef een reactie

20 nov 2011

Toen ik op vrijdagavond aan mijn eerste
Hoegaarden zat te nippen ging de achterdeur open en kwam Popke even vragen hoe
het geweest was en natuurlijk om even verslag te doen van zijn vis avonturen.
Grote aantallen op het IJ en mooie vangsten in Friesland. Het e-mailtje van Jan
Boonstra die terloops even berichtte dat hij een “visje” van 128 cm had
gevangen had ook al zijn invloed gehad op mijn visbehoefte. En Popke had nog maar nauwelijks zijn hielen
gelicht of Sjirk kwam met eenzelfde boodschap de achterdeur binnen. Hij lustte
ook wel een biertje en kon toen even uitgebreid verslag doen van zijn
belevenissen van de afgelopen drie weken en die liepen van 95 tot en met de 107
cm. Voorwaar erg aanlokkelijk om onmiddellijk in de boot te stappen en de
pluggen te water te laten maar het zat er niet in op zaterdag. Productie moest
er gedraaid worden. Vandaar dat we pas op de zondag het water op konden. We
zijn mijn vrouw en ik. We vetrekken niet te vroeg en varen om tien uur Mantgum
uit. Op de Mantgummervaart komen we er achter dat het plaatselijk kouder is
geweest dan we op het eerste gezicht vermoedden. IJs brekend bereiken we de
Swette. Die zal toch wel ijsvrij zijn? Maar in de ochtend is
daar geen sprake van. Het maakt het vissen op grote delen onmogelijk en dus
moeten we ook hier eerst ijs breken. Een collega visser informeert ons over de
toestand verderop. Daar ligt het helemaal dicht. Toch wil ik die kant op en we
breken ons een weg door drie millimeter ijs in de richting van Leeuwarden. Daar
is dan eindelijk een mooi ijsvrij stuk. De elektromotor werd gekanteld en het
slepen kon beginnen. Met name de nieuwe Timber Tiger kleur 224 (PUMPKIN SEED)
moest natuurlijk even getest worden.
Mijn vrouw kreeg de eer om dat te doen. Maar wat we ook probeerden in
deze kleine, mistige en waterkoude wereld, snoeken gaven geen sjoege. Totdat de bijhengel ineens begon rammelen en
er zomaar een snoekje aan ging hangen maar daarna weer de spreekwoordelijke
ijzige stilte in zowel het weer als de vangsten. Net als mijn vrouw het even
nodig heeft, ze zit te rillen en heeft dus dringend behoefte aan een aanbeet,
gebeurt het ook. Een mooie tachtiger gaat als een zak aan de Timber Tiger
hangen om zich daarna enorm te verweren tegen de vreemde situatie waarin ze
zich plots bevindt. Ik schiet wat onderwater opnames van dit dier en ik moet
zeggen dat ze behoorlijk gelukt zijn. Dit was de opsteker die ze nodig had want
ze weet er in het resterende deel van onze vistrip nog twee te scoren. Mijn
plug blijft onberoerd maar het maakt me niets uit. We traileren met de nodige
problemen, vanwege een gladde helling, de boot en zijn om even over tweeën weer
thuis. De blu ray van Harry Potter, is de zondagmiddag invulling die ervoor
zorgt dat onze botten weer langzaam de normale temperatuur aannemen. Heerlijk
vier uurtjes gevist.

https://youtube.com/watch?v=mAx00bgV2GY%3Fhl%3Dnl%26fs%3D1