Geplaatst op Geef een reactie

24 sep 2011

Het even over de klok van acht uur als de
telefoon zijn deuntje afspeelt. Het is Jan Boonstra die belt. Of het goed is
dat hij een kwartier eerder aankomt? Natuurlijk is het goed, de boot staat
klaar en koffie loopt. Zo begon de dag die een week of drie geleden al
vastgelegd was. Jan komt uit Twente en moet dus wel een stukje rijden voordat
hij bij mij is en van mij hoeft hij niet te vroeg uit de veren. Maar een
combinatie van de resultaten van de afgelopen weken, mooi weer en een nimmer
aflatende zin in vissen maakten dat Jan al vroeg vertrokken was. Als het
verkeer dan ook nog meezit ben je zomaar een kwartier eerder. Na een kopje
koffie gingen we naar het water. Vandaag zou ik voor het eerst mijn
fronttroller proberen. Niet dat ik die vandaag zou willen benutten, we slepen
met pluggen en dan heb je die niet echt nodig. Toch was het even het
uitproberen van de constructie niet nutteloos, het werkt! Jan scoorde al snel
een eerste snoek. Zoals het hoort liet ik hem ook keurig de volgende snoeken
vangen. Zo scoorde de zwarte Timber Tiger DC-4 van Jan op regelmatige momenten
een snoek. De teller stond zomaar op negen snoeken. We voeren een dorpje door
en daar kwamen we Jakob tegen, die zijn dochter de eerste beginselen van het
vissen met Timber Tigers aan het bijbrengen was. Fenna heeft nog even want ze
is pas twee maar eerlijk is eerlijk je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen.
Jan en ik visten door, een haas stak vlak voor ons de vaart over en we zagen
een soek boven in het wateroppervlak liggen. En we vingen regelmatig een snoek.
Door de bank genomen waren de snoeken van redelijk formaat alhoewel er ook een
exemplaar bij was waarvan we eerste dachten, we maken er veertien komma twee
van, alvorens de teller naar 15 door te schuiven. Op de terugweg kwamen we nog
een stel vissers tegen die net begonnen. Zij probeerden het vanaf de kant.
Verderop meldden de twee boten die ont tegemoet kwamen respectievelijk vijf en
negen snoeken. Wij deden het dus wederom niet gek. Een aantal snoeken losten we
op enige afstand. Volgens een vismaat van Jan is dat “Big distance release”.
Het gebeurde ons een keer of vier vandaag. De batterij van de camera perste de
laatste milliampères er tegen een uur of twee uit. De vier piepjes vertelden me
dat ik nu echt de score bij moest gaan houden. We vingen in totaal vandaag 20
vissen. Twee baarzen en achttien snoeken. Jan was alleen al vanwege de
entourage al tevreden. Het mooie weer en de dito snoeken maakten onze dag echt
compleet. Tegen half vijf namen we afscheid van elkaar. We doen het zeker nog
eens over.

https://youtube.com/watch?v=QRRlmgb90fU%3Fhl%3Dnl%26fs%3D1

Geplaatst op Geef een reactie

18 sep 2011

Het is even na de klok van zessen als ik
buienradar opstart om eens even te kijken hoe het buienverloop vanmorgen zal
zijn. Ik schat dat ik het aardig droog kan houden en begin met de
voorbereidingen. Papje koken, koffie zetten, de boot gereed maken en alles
inladen. Net als ik de boot aan wil koppelen rijdt Popke bij me langs. Hij vist
vandaag samen met zijn neef Kees. Ze gaan naar het Lauwersmeer. Gisteren was
Popke daar ook al samen met Geart. Popke weet ze daar aardig te vinden. Dagen
van in de twintig vissen en zelfs een dag met dertig maken dat hij het grote
water graag opzoekt. Ik vis vandaag gewoon lekker in de polder. Het vertrouwde
water zal ik maar zeggen. Ik installeer de camera om even over de klok van
zeven uur en begin met vissen. De bijhengel dreunt binnen drie minuten krom
maar ik kan de mooie vis niet behouden. Een uitgebogen dreg blijkt later. Ik
vervolg mijn route en al snel vang ik een paar snoeken. Geen grote maar ze zijn
allemaal net een beetje groter dan de volgende vier die ik vang. Ik haak net
nummer acht als ik een dorpje doorvaar. Daar treft ik Jacob en Peter. We vissen
achter elkaar aan en als ik inmiddels op 11 snoeken ben vraagt Jacob of ik al
gezien heb wat zij fout doen. Ik kan de fouten niet ontdekken en alleen maar
opmerken dat ze niet met Timber Tigers vissen. De nieuwsgierigheid is gewekt en
ik geef mijn doosje met Timber Tigers even over aan de andere boot. Ze monteren
er beide een en zou het niet mooi zijn als het onmiddellijk zou gebeuren. Maar
helaas het is niet zo, ze moeten nog even geduld hebben. Jacob voelt zich wat
bezwaard als hij een exemplaar op de bodem parkeert maar ik wijf die bezwaren
weg. Ik adviseer hem de clown te monteren. Het is Peter echter die als eerste
een snoekje aan de Timber Tiger vangt. Ik vis achter hen aan en scoor ook nog
een tweetal snoeken. We draaien een vaart in en Jacob krijgt beet. Ik zie
achter hen varend de krokodillenrollen die de snoek maakt en weet dat het om
een meter gaat. Zijn eerste snoek op een Timber Tiger is meteen een meter!. Ik
draai mijn hengels binnen, grijp de camera en vaar snel naar hun boot toe. Daar
ik Jacob net aan de landing toe. Hij raakt de snoek aan, tracht de kieuwgreep
via de anders hand te doen en tilt als het ware de snoek van de dreg van de Timber Tiger af. Aangeraakt is vangen, riep mijn vader vroeger
altijd dus hij mag hem schrijven. Zijn blik is echter veelzeggend. Daar hadden
we toch graag even een meetlint langs willen houden. Het is net anders. Jacob
scoort een eindje verder meteen weer een snoek. Om te pijn te verzachten een
mooie zestiger. Zo varen we achter elkaar aan. Peter vangt een snoek, ik vang
nog een snoek en zo gaat het door. Ik neem afscheid van de beide mannen als bij
mij de teller op zeventien exemplaren uit de Esox familie staat. Ik draai de
gashendel open en ben om 14.00 uur thuis.

https://youtube.com/watch?v=VcUr2sh8OiA%3Fhl%3Dnl%26fs%3D1

Geplaatst op Geef een reactie

3 sep 2011

Na een eerste werkweek na de vakantie, waarin
ik op regelmatige tijden op de hoogte werd gehouden van de resultaten van
Popke, hij was natuurlijk nog een weekje vrij en scoorde dagen van
respectievelijk 22 en 28 vissen, kon ik dit weekeinde niet een volledige dag
vissen. Maar gezien mijn redelijk drukke agenda, in de weekends van de komende
weken, nam ik mij voor om in ieder geval een dagdeel te vissen op deze
zaterdag. Om tien uur stak ik de hand op naar Jan die samen met zijn zoon en
een vriendje even een stukje gingen varen. Ik draaide op verzoek van de zoon
van Jan de gaskraan even open en voer zo snel ik kon naar mijn beoogd viswater.
Daar aangekomen installeerde ik de video camera en kon het vissen beginnen. Het
was druk op het viswater, de mooiste dag van het jaar wat weer betreft, had
veel mensen doen besluiten de boot te nemen en een stukje te gaan varen. Maar
niet alleen bootjesmensen. Ook diverse sportvissers hadden een plaatsje
gevonden op de vissteigertjes langs het water. Het duurde echter even voor een
snoekje zich kwam melden. Ik was zelfs, geheel tegen mijn gewoonte in, een stuk
snel doorgevaren. Daar miste ik de snoek eerst. De aanbeet was echter snoeihard
en negen van de tien keer is het dan een kleine snoek. Die willen vaak nog wel
eens aanvallen. Zo ook deze. Ik vervolg mijn tocht en de bijhengel staat even
krom maar de snoek blijft niet hangen. Bij de draai die ik maak krijg ik
wederom een dikke tik op mijn hengel. Ik heb dan al besloten om weer een poging
te wagen als de snoek de bijhengel krom trekt. Honderd procent zekerheid
bestaat niet maar ik denk dat het dezelfde snoek is die onmiddellijk
doorgeschoten is naar de andere plug. Overigens ik vis vandaag met de pluggen
die er sinds vorige week nog aanzitten. Een Timber Tiger en beide in de kleur
rood. Ik vaar een dorpje door waar het draaimolen de lokale kinderen erg veel
plezier bezorgd. Daarna is het even rustig. Ik vermoed een paar aanbeten van
baars maar weet niet te haken. Het karakteristieke diverse keren achtereen
stoten op het aas is echter onmiskenbaar. De bijhengel levert weer een kleine
snoek en zo gaat het wat om en om. Het zijn praktisch allemaal snoekje van 1 of
2 jaar oud. Dat is de tijd van het jaar. Je kunt er nu veel vangen maar de
grote snoeken vang je nu bij uitzondering. Over twee maanden is dat anders weet
ik uit ervaring. De grootste snoek van vandaag zal een 55 cm lang geweest zijn
en die vang ik net voor een steigertje. Het kleinste snoekje zal net in de
twintig centimeter geweest zijn en deze van ik als ik door een inhalende sloep
stijg tegen de rietkraag gedwongen wordt. Ik vis verder, vervang de batterij
van mijn camera en besluit de hoek van filmen te veranderen. Ik monteer de
camera op de hengel en in de veronderstelling dat ik aan het filmen ben, vang
ik nog twee snoeken en een baars. Als ik besluit weer de hoek te veranderen kom
ik er achter dat ik niet aan het opnemen ben. Ik besluit de camerastand zo te
houden maar krijg geen aanbeten meer. Ik moet terug naar Mantgum. Morgen is er
een kaatspartij en de velden moeten nog gelegd worden. Dat is om 13.30 uur het
einde van de visdag. Tien vissen in nauwelijks drieënhalf uur. Wederom niet
gek.

https://youtube.com/watch?v=ykTQozQbnc0%3Fhl%3Dnl%26fs%3D1