Geplaatst op Geef een reactie

28 augustus 2010

Er was al heel wat water naar beneden gekomen afgelopen week en de voorspellingen voor vandaag waren ook niet al te best. Buienradar en aanverwante sites gaven niet al te best weer op voor vandaag maar onze “weather sense” gaf aan dat we het moesten proberen. Achteraf gezien is het mooi dat alle moderne techniek van weervoorspelling het af kan leggen tegen een gevoel. U begrijpt we hebben niet veel regen gehad vandaag. Het beperkte zich tot een heftige bui. Wel waren er donkere wolken om ons heen en daar viel ook erg veel regen uit maar wij hadden er geen last van. Ook de beloofde wind haalde het niet bij de voorspellingen zodat we ook wat dat betreft een prima dag hadden. En dan de vangsten. Ja die waren ook prima. Nadat we om even voor achten daadwerkelijk begonnen met vissen konden we om even na tienen al acht vissen noteren. En wat voor vissen. Het begon met een ” dual strike”. Beide dropshots werden praktisch tegelijk gegrepen. Bij mij resulteerde dat in een 55 cm snoekbaars en bij Popke werd het een snoekbaars van 70 cm. Puntgave exemplaren. Ik wilde graag wat film materiaal schieten en was net bezig met het instellen van de camera toen een volgende aanbeet zich manifesteerde. Op mijn verticaal stokje kreeg ik een mooie tik die resulteerde in een prachtige kromme hengel. Het meetlint moest worden uitgerold tot 80 centimeter om de maat van deze vis te nemen. Toen werd het snoeken tijd. We hengelden in een klein half uur drie snoeken in de boot van resp 65, 69, en 93 cm. Een beetje een gokkende visserij maar fluor carbon kan een iets meer hebben dan nylon of dyneema en scherp vissen doet ook een hoop. De 93 cm snoek werd gevangen aan een dode blei van ongeveer 11 cm maar zat keurig in het lipje gehaakt. Daarna kwamen er weer snoekbaarzen aan de oppervlakte. Mooie vissen van 62 en 65 cm. Toen werd het stil. In de beleving erg lang stil. Het duurde tot ongeveer half twee totdat de eerst volgende aanbeet zich aandiende. Het wapperde stukje fluor carbon op de plaats waar eerst de haak had gezeten deed de realiteit weer doordringen. Je hebt niet altijd geluk, deze snoek ontsnapte ons. Popke haakte nog een mooie 73 cm snoekbaars. Daarna weer stil Pas tegen drie uur werd de laatste vis gehaakt, een snoek. Precies tien vissen in de boot vandaag. Drie keer een lijnbreuk en twee vermeende aanbeten maken de statistieken compleet. Een mooie dag met prachtige weer.

Geplaatst op Geef een reactie

25 augustus 2010

Met de woorden: “Sille we de lêtste dei mar meinimme”, was de afspraak voor vandaag reeds vorige week met Popke gemaakt. Vandaag gingen we het wederom proberen op groot water. Het ruige weer van de afgelopen dagen heeft misschien verandering gebracht in het bijtgedrag van de snoekbaarzen aldaar. Dus vol goede moed naar het grote water en daar snel het water op. Het zicht was deze keer goed zodat we de stekken snel konden bereiken. Met de voorspelde wind viel het ook mee. Het duurde echter meer dan twee uur voor we de eerste aanbeet kregen. Popke arresteerde een mooie zeventiger snoekbaars. Je hoopt dan op meer maar ook nu moesten we er weer behoorlijk lang op wachten. Een snoek was het die deze keer de fireball van Popke had gegrepen. Daarna weer even stil. Je weet dan al dat het niet een topdag gaat worden maar de wetenschap dat het ene tikje je dag tot een onvergetelijke kan maken maakt dat dat je stug volhoudt. Zo ook wij. Een snoekbaars vergreep zich weer aan de dropshot van Popke. Deze zestiger bracht de derde vis in de boot. Nu was het de beurt aan mij en ik haakte een snoek van tegen de zestig centimeter. Kort daarna wederom een aanbeet op mijn dropshot. Deze keer trok ik na de aanslag een wapperend stukje fluor carbon omhoog. Waarschijnlijk weer een snoek was de conclusie. De voorspelde wind kwam met een kleine bui. Even was het nog prettig vissen maar al snel sloegen de golven over de rand van de boot. Dan is het houden en keren om nog te kunnen vissen. Even probeerden we het nog slepend maar ook dat was niet echt een pretje. Onder de luwe kant hebben we nog nooit goede ervaringen gehad en na vandaag kunnen we die ook niet bijschrijven. Tegen half drie vonden we het wel prima. We trailerden en keerden huiswaarts. We hebben de laatste dag dus niet zo meegenomen als in de eerste zin van dit stukje. Desalniettemin was het weer een lekker dagje vissen met vier vissen in de de boot en een drietal gemiste aanbeten.<!–
WriteFlash('’);
//–>

Geplaatst op Geef een reactie

17 augustus 2010

Het moest er nu maar weer eens van komen. Het klussen zat er op en dus konden Popke en ik weer eens het ruime sop kiezen om te kijken of we onze succesvolle dag van een week geleden konden evenaren. De weersverwachtingen hadden we nauwgezet gevolgd om er zeker van te zijn dat we niet in de problemen zouden komen. Om zes uur reden we de straat uit en een uurtje later zaten we op het water. De wereld was klein, slechts met moeite konden we de, voor de oriëntatie broodnodige, boeien in de mist onderscheiden. Maar volgens de verwachtingen kwam er een lekker windje opzetten dus dat was zo opgelost. Ondertussen zocht Popke op de dieptemeter naar het juiste taludje en zijn gevoel voor richting en orientatie bracht ons zomaar over een mooie stek. Een korte tik op de dropshot kondigde de eerste snoekbaars aan. Een kleine 50 cm maar vis is vis. Binnen een half uur kreeg ik nog twee aanbeten maar wist deze niet te verzilveren. Na nog eens een uur wisten Popke en ik al dat deze dag niet de dag zou worden die ons nog vers in het geheugen lag. We vroegen ons af of we Piet Paulusma nu niet even moesten bellen omdat er van wind nog steeds geen sprake was. Desondanks verharden we in onze pogingen en het was Popke die zijn hengel krom kon trekken op een aanbeet. Deze vis was er een van formaat. Mooie runs werden afgewisseld met kromme hengel, arm losschudden en gierende slip. Als dan zo’n vis na een minuut of zes losraakt baal je als een stier. Als de lijn nu breekt dan is er een verklaring maar als je een volledig intacte combinatie naar boven trekt vraag je jezelf af hoe een vis los kan raken. We zullen het nooit weten. Een beker soep sleepte ons voor twaalven al door de dip en we verkasten even een klein stukje. Daar wierp ik mijn dropshot een eindje van de boot van daar en verbaasde me even over de snelheid waarmee dit loodje naar de bodem moest zinken voordat ik in de gaten kreeg dat het een aanbeet was. Strak draaien en aanslaan bracht een snoek van 60 cm aan boord. Er was weer even actie. Nu begon de wind eindelijk een beetje aan te wakkeren. Popke revancheerde zijn ” loslater” met een prachtige 76 cm snoekbaars. In de verte naderde een kleine bui. Maar ook daar zat geen wind bij concludeerde Popke toen de bui over was. Een half uur later draaide de wind naar west noord west en haalde ze aan naar een dikke zes. Ruige omstandigheden maakten de vis wat actiever maar de boot nauwelijks controleerbaar. Toch ving Popke nog een prachtige baars. De snoekbaars die hij kort daarop ving was 62 cm lang. Nu werden de weersomstandigheden ronduit ruig. Jammer want we merkten dat de vis wel los begon te komen. Tegen hoge golven in vonden we onze weg terug naar de trailerhelling. Zeiknat van regen en buiswater trailerden we de boot. Voldaan met een rozige kop van weer en wind type ik mijn stukje. Met een pilsje naast me krijg ik een déjà vu. Het zal niet erg laat worden vanavond.

Geplaatst op Geef een reactie

5 aug 2010

Zo en dan ben je eindelijk weer eens aan vissen toe. Popke kwam gisteren even langs om te vragen of de afspraak van aanstaande zaterdag ook verzet kon worden naar vandaag. Ik zei onmiddellijk ja. Dus vanmorgen om half zeven reden we naar het grote water wat ons vandaag als viswater zou dienen. Na het te water laten van de boot kozen we het ruime sop. Twee hengels de man met daaraan respectievelijk een dropshot en een sleep systeem. Als aas voor het sleep systeem dient een dode voorn. Het duurde echt maar een half uurtje of de eerste vissen waren aan boord. Popke en ik keken elkaar eens aan en zeiden:” Dit kon wel eens zo’n dag worden. ” En inderdaad het werd zo’n dag. Eigenlijk de gehele dag door vingen we regelmatig een visje. Opvallend daarbij was het formaat van de snoekbaars. Niet een ondermaats snoekbaars erbij. Sterker nog er waren slechts drie onder de vijftig. De rest, 14 stuks waren boven de zestig met een zeven tal zeventigers. Daarnaast mochten we het genoegen smaken regelmatig een bars te vangen zodat we daar ook een viertal aan onze score van vandaag mochten toevoegen. Popke completeerde de roofvis sessie met een snoek zodat we alle rovers weer gehad hebben. Voor zover ons bekend is zijn er nog geen roofbleien op dit water gevangen. Geen slechte dag dus met 22 vissen. Ik kan het nog! Lekker veel frisse wind.