Geplaatst op Geef een reactie

21 februari 2009

Gelukkig, het ijs is uit de vaarten, we kunnen vissen! Ik schrijf deze woorden echt met enig opluchting omdat aan het begin van deze week het er even naar uitzag dat de vrijdagavond nog enige vorst zou brengen en met de huidige temperatuur van het water zou dat absoluut een ijslaagje geleid hebben. En dat zou betekenen dat het geplande visdagje van enige weken geleden niet door zou kunnen gaan. Ook vorige week was dat het geval en kon de afspraak met Popke niet doorgaan. Het leek er deze week dus ook even op maar gelukkig wijzigde de zienswijze der weerprofeten en zodoende kon de dag gewoon doorgaan. Het beloofde druk te worden in Mantgum. Wel drie boten werden er te water gelaten maar vooraf was al het nodige aan de hand. We moeten even de deelnemers van deze visdag erbij pakken. Allereerst boot 1: Fred en Bobby, boot 2: Freerk en Rienk en als laatste zouden Caty en ik aanwezig zijn. Van te voren viel nog even het nodige te overleggen over eten etc. dus ik zocht contact met Fred. Ik kreeg echter een Spaans sprekende jongedame aan de lijn die waarschijnlijk trachtte uit te leggen dat zijn telefoon onbereikbaar was. Volgens Bobby kost een mededeling van een dergelijke dame zomaar € 2,00 als je niet snel ophangt. Fred zat in de Dominicaanse republiek maar reageerde wel middels een SMS. Hij nam woensdag contact op. Aldus geschiedde. Een aanvangstijd, een verzamelplaats en de mogelijkheid tot eten werd geïnventariseerd en ik gaf keurig antwoord. Om tussen 08.30 en 09.00 uur verzamelen bij de Wjukken en het eten regel ik. Het kon doorgaan. Achteraf hoor je dan van een onderlinge email uitwisseling tussen de overige deelnemers. “Ik ben benieuwd of Freerk wel akkoord gaat met die tijd, immers hij is het liefst bij het dagen al op het water. Maar Fred speelde de vermeende onschuld door te roepen dat ze in Mantgum volgens Hans toch niet voor tien uur gaan bijten. Allemaal dingen die achteraf aan het licht komen. Als je even met Freerk en Rienk staat te praten in afwachting van de anderen. Dan hoor je ook dat Fred zich een klein beetje verslapen heeft en dus passen we het programma een beetje aan. Bobby in eerste instantie bij mij in de boot, dit kon omdat Caty met een behoorlijke keelpijn verstek moest laten gaan. Zo door Mantgum vissend de komst van Fred afgewacht en toen naar de Swette. Het aanbeten wilden in het begin niet vlotten. Pas op de Swette namen we de eerste snoek waar. Ze zat even aan de bijhengel maar wist zich van de Timber Tiger te bevrijden. Bobby en ik hadden elkaar lange tijd niet gezien dus we hadden voldoende bij te praten. Na enige tijd kozen we voor een zijvaart van de Swette maar de snoeken waren niet echt enthousiast te noemen. Pas toen Bobby en ik bezig waren om een muskusrattenval van de nodige vis te verlossen belde Fred dat hij een mooie snoek aan de hengel had. We waren vlakbij dus zo in de boot en Fred kon met zijn vangst op de foto. Freerk die achterop kwam wist ook een mooie snoek te haken en toen Bobby en ik onze weg vervolgden ging er bij ons ook één aanhangen. De zon probeerde het eens even flink en brak zowaar een beetje door. Bobby en ik hadden het er net over gehad. Wat licht in het water zou het wel doen. Het gebeurde. De hengel dreunde krom in de steun. <!–
WriteFlash('http://foto.poask.com/#21‘);
//–>http://foto.poask.com/#21

Mijn telefoon ging en Caty vroeg of ze nog mee kon. Ze was aardig opgeknapt en bereidt een flink stuk te lopen om in te kunnen stappen. Bobby dus zoals gepland bij Fred in de boot en ik een stukje varen om Caty op te pikken. Samen visten we weer terug naar de anderen. Onderwijl vingen we nog snoek ook waaronder een mooi exemplaar van 92 cm (net nog gemeten heren!). Deze snoek zat vol met bloedzuigertjes die als een ware regen van de snoek afvielen toen deze boven water was. De bodem van de boot lag vervolgens bezaaid met deze wezentjes. We troffen de mannen halverwege de route. Ze hadden er nog wat bijgevangen. We draaien nog een keer terug om naar het dorpje en daar vingen we wederom een paar snoeken. Allemaal prachtige vissen die goed in het vel zaten. Tegen een uur of vier sneden Caty en ik een stukje af om de maaltijd voor te bereiden. We visten onderwijl nog wat hotspots af maar vingen er niets meer bij. De andere boten namen de lange route terug en vingen nog een snoek bij. In totaal kwamen er 13 snoeken bovenwater. Tegen een uur of half zes stond ik bij de trailerhelling te wachten en kon ik aan de opstijgende zwermen vogels zien dat ze naderende waren. Na het traileren werd de snert als welkome hap genoten aan onze eettafel. Tegen achtten namen we met een vervolgafspraak afscheidt van elkaar. Een mooie visdag met mooie snoeken. Mannen bedankt!

Geplaatst op Geef een reactie

7 februari 2009

De nieuwe media slaan toe. Het is even over tweeën, gisterenmiddag, als een lichte trilling in mijn borstzak een sms-je aankondigt. Het is Popke! “Wolst moarn ek te fiskjen?” (Wil je morgen ook vissen?)

Hij ontketent hiermee, zonder het te weten, een sms festijn. Of zondag hem ook schikt – ja maar dan maar tot twee uur – ik moet even thuis overleggen – ik kom nog wel even langs – na overleg: kan morgen ook wel – hoe laat – een uur of negen. Vanzelfsprekend allemaal in het Fries, maar ik ben te lui op al die vertalingen er dan achter te typen. En als ik er nu op terug kijk hadden we alles binnen een telefoongesprek van een minuut of twee ook kunnen regelen. Nu hebben we veel tijd gespendeerd aan het oefenen van onze rechterduim met de kans op nog een vorm van RSI waar we niet op zitten te wachten. Die van te veel vissen is al erg genoeg, pijn kort na de aanbeet als de eerste druk op de hengel toeneemt en wat dat betreft kan de gesloten tijd ook komen. Even rust! Na onze SMS perikelen ben ik dan ook blij dat ik hem op zaterdagmorgen spreek. Life! Het is me wat. Om even voor negenen zit Popke nog een gebakken eitje als ik bij hem binnenloop. De boot zit al achter de auto en hij komt zo. Mooi zeg ik dan zet ik de spullen vast aan de weg. Als hij even later arriveert laden we mijn spullen in en vertrekken. De voorspellingen zijn opklaringen in de loop van de dag. Ik reken erop en vertrek met alleen mijn warmte pak aan. Een paar spetten zijn alles wat we zien en in de loop van de dag klaart het inderdaad op. De vangsten vlotten in het begin niet erg. Je kunt dan wel denken dat ze na een periode van ijs erg hongerig zullen zijn omdat ze in onze beleving misschien een hele poos geen kunstaas of dode aasvis hebben gezien, dat hoeft natuurlijk helemaal niet zo te zijn. Het eerste uur is het dan ook stil. Na dat uur lukt het Popke om een mooie weglopende fireball van een snoek te voorzien. De nul is weer weg. De snoek heeft een beschadiging op de zijkant war allemaal parasieten in zitten. Mogelijk maken die de wond schoon oppert mijn vismaat. Ik maak er een foto van.

We spreken veel over leerdingen. Zaken die met overdracht van kennis en hoe zulks te bewerkstelligen. Daar kun je uren over bomen. Hoe was het ook alweer. Iedereen dacht dat het niet kon, toen kwam er iemand die niet wist dat het niet kon en die deed het. Popke scoort zijn tweede snoek. Omdat het erg stil weer is en de natuur dientengevolge ook, horen we veel vogels overkomen en dat is op zich mooi maar ons even iets te rustig. We besluiten de troef die Timber Tiger heet in te zetten. Nu is dat geen wondermiddel maar toch weet deze plug uiteindelijk twee snoeken te verleiden, waarvan we er één daadwerkelijk ook in de boot krijgen. Het zonnetje is inmiddels doorgebroken maar daar wordt het toch niet echt warmer van. Maar de natuur is schitterend, we spreken in de februarizon reeds over het voorjaar, kievietseieren en zo meer. De benzine motor gaat weer uit en de vertikaal stokken worden weer voorzien van een spiering. Na een fiks aantal pogingen is het Popke weer die een snoek weet te verleiden. Ook deze blijft echter niet geheel plakken en verdwijnt weer onder de waterspiegel. Binnen een minuut mag ik een snoek aanslaan. Deze wordt wel gehaakt. Het formaat en kleur van de snoek doen vermoeden dat het dezelfde is als die Popke net loste. Anders vangen we vandaag 6 in plaats van 5 snoeken. Tegen vieren traileren we en houden we het voor gezien. Lekker koud geworden keer we huiswaarts in de wetenschap dat vanavond tegen negenen het twee kanten op kan: Vechten tegen of genieten van een dutje!

Geplaatst op Geef een reactie

1 februari 2009

Het weekend is alweer voorbij. Koud weer heeft me niet binnengehouden, ik heb voldoende lichaamsbeweging en derhalve frisse lucht gehad. Het harde water kan ik ook niet als echt excuus aanvoeren voor het niet een hengel in de hand hebben gehad dit weekeinde. Lopende met mijn vrouw passeerde ik diverse bruggen die, als ik gewild had en de tijd genomen had, mij voldoende open water boden om daar een getakelde sardine in neer te laten. Waarschijnlijk had één van die bruggen dan ook nog wel een snoek opgeleverd. Dat zal altijd onbekend blijven omdat ik simpelweg niet ben gaan vissen. Soms lopen dingen zoals ze gaan. Ik doel hier op een kleine beoogde verandering aan dit weblog. Het zal u niet ontgaan zijn dat de layout enigszins is veranderd. Ik denk dat het overzichtelijker is geworden. De login aan de bovenzijde en de geplaatste artikelen op jaartal geschikt aan de rechterzijde naast de login. Toen ik daarmee aan de gang was, ik bedoel dan het aanpassen van de layout, moet ik ergens een fout gemaakt hebben, immers computers doen geen domme dingen, zij voeren feilloos de instructies uit die wij hen opdragen. Gevolg was dat ik alle afbeeldingen uit de verslagen van alle jaren kwijtraakte. Nu is dat kwijtraken een relatief begrip. Ik heb ze allemaal keurig als backup maar ze stonden niet meer op de server. Ik had dus nog al wat werk te doen en dan schiet het vissen erbij in. Maar u kunt nu, bladerend door de jaren, wel fraaie fotoalbums tegenkomen en deze, op groot formaat desgewenst, doorbladeren. Tevens heeft youtube haar intrede gedaan op de website zodat u nu ook filmpjes tegen kunt komen. Ik zal er in de toekomst nog een paar toevoegen. “Last but not least” zijn er nog enkele oudere artikelen toegevoegd. Dat is aan de ene kant soms wel lastig. Ze worden op datum plaatsing in het blog gerangschikt. U krijgt er dus wel een melding van als u op de feed geabonneerd bent. Door op de jaartallen, rechts naast de login te klikken, kunt u echter alle artikelen van een jaar bijeen brengen. Bovendien is het blog nu zo ingesteld dat er tot 40 artikelen op 1 pagina worden afgebeeld. Het laden duurt iets langer maar dan kunt u ook even doorlezen.