Geplaatst op Geef een reactie

30 juli 2007

Als er al een visdag was waar ik naar uit heb gekeken dan was dat vandaag wel. Op korte termijn afgesproken en dan meteen de daad bij het woord voegen. Vorige week zat ik aan de vaart bij mij achter te vissen toen mijn achterbuurman Popke even kwam kijken. Zoals zo vaak raken wij dan aan de praat “oer it fiskjen” (over het vissen). Zo nu ook en we spraken af met elkaar te gaan vissen. Op de manier zoals Popke dat altijd doet. Met een dood visje onder een “hoempie ploempie” dobber (snoekbaars pen) en dat was voor mij erg lang geleden. Dat was vandaag dus de bedoeling. Om even over zessen reden we richting trailerhelling en al snel waren we op het water. Aan een rietkraag gebonden langs een oude beschoeiing. Het duurde niet lang of de eerste aanbeet was een feit. Een kleine snoekbaars werd geland. Net de maat niet maar om met de woorden van Paul Korver te spreken, de hatelijke nul was weg. Het gebeurde even later tot twee keer toe weer. Een snoekbaars van het zelfde formaat kwam even kort boven water. Toen werd het een tijdje stil. We besloten om de “toch maar mee gebrachte verticaal stokjes van een aasje te voorzien en op de elektromotor nog even deze kant af te vissen. Het bleek een goede keuze. Popke dacht heel even aan een paal te zitten maar die kwam snel in beweging. Een snoek van 80 cm was gehaakt en ik mocht er mee op de foto. Toen verkasten we naar een spoorbrug. Een goede keuze want daar vingen toch, ondanks een fiks aantal “loslaters”, in korte tijd 4 snoekbaarzen van om en nabij de 43 cm. Daarna visten we nog een aantal mooie stekken af maar het leek gedaan met de bijtlust der snoekbaarzen. Uiteindelijk kwamen weer op de stek bij de spoorbrug uit en wisten we nog eens twee snoekbaarzen te vangen. Voorwaar 10 vissen vandaag, Ik heb me de tenen uit genoten van deze prachtige manier van vissen en mijn vismaat van vandaag kon deze mening alleen maar delen. Met de worden dat dit zeker voor herhaling vatbaar is gingen we uit elkaar. Wat een schitterende dag!

Geplaatst op 1 Reactie

28 juli 2007

Vandaag sta ik vroeg op om naar Paul Korver te rijden. Om even over half zeven draai ik de hoek om en aanvaard ik de reis over de Afsluitdijk. Het weer lijkt goed maar wanneer ik Noord Holland in rijd zie ik alleen maar donkere wolken en natte wegen. Het zal toch niet denk ik bij mezelf. Tegen de tijd dat ik Assendelft binnenrijd is het gelukkig droog en pakken we snel de auto in. Om even over negenen glijdt de boot te water en kan het vissen beginnen. Paul is de eerste die even demonstreert hoe het ook al weer moet. Een mooie snoek die we schatten op 76 cm blijkt deze lengte ook te hebben. De “hatelijke” nul is weg zegt Paul terwijl hij zijn vangst registreert op zijn notitieklapper. Even later is het weer raak en een mooie baars prijkt aan de pako1220 reg tag. We komen een bochtje om een dan is de beurt aan mij. Een mooie snoek pakt mijn pako 9 bw en ik verheug me op een mooie drill die echter slechts 3 klappen duurt. Dan schiet de lepel uit het water oppervlak omhoog. Los dus. Onmiddellijk controleer ik mijn haken maar die zijn gewoon scherp. Op gezette tijden krijgen we aanbeten maar we weten die niet te verzilveren. Er gebeurt in ieder geval wat zeggen we nog tegen elkaar. We varen door maar het blijft nu langere tijd stil. De vissen hebben alle begrip voor het feit dat Paul en ik elkaar het nodige te vertellen hebben. Een snoeiharde aanbeet doet Paul opschrikken uit onze conversatie. Het blijkt een snoekje van net 41 cm te zijn. Korte tijd later is de beurt aan mij, Ik vang een baars en sta geheel volgens de regels op min 5 snoeken. Daarna gebeurt er niets meer, We besluiten er mee te stoppen. Jammer van de resultaten maar de visdag is toch geslaagd immers, je had ook niet kunnen vissen vandaag.

Geplaatst op Geef een reactie

20 & 21 juli 2007

Op deze twee dagen zijn mijn vrouw en ik te gast bij Cock en Mieke op de camping. U weet wel, daar waar je over de karpers naar de overkant kunt lopen. Hoewel niet gepland, vissen we veel, ondanks niet aflatende buien en we vangen nog ook. Gewoon vanaf de steiger onder de paraplu. Mis ik twee prachtig karpers achter elkaar maar van ik er ook twee. Een kleine maar fijne en een karper van een pond of twaalf. Eindelijk een karper dit jaar. Binnenkort een foto!

Geplaatst op Geef een reactie

14 juli 2007

Reeds enige weken geleden had ik de afspraak met mijn vismaat van vandaag, Jan Boonstra, gemaakt. Omdat Jan nog al een stukje moest rijden was er niet al te vroeg afgesproken dus om even over negenen parkeerde Jan zijn auto bij mij thuis en na een kopje koffie waren we om even voor tienen op het water. Dit is Timber Tiger water hoorde ik Jan nog zeggen terwijl hij één van zijn beroemde Jabo Jerkbaits aanbond. Ja Jan, iets anders hoeft er hier niet aan. Toch was de aanpassing die Jan aan zijn JABO gedaan had door voor een andere houtsoort te kiezen er één die me wel aanstaat. Een schitterende actie! We vertrokken en maakten eerst een slag door Mantgum. Het was even geleden dat we samen gevist hadden dus aan gespreksstof ontbrak het ons niet vandaag. Na een snoekloos Mantgummer rondje zette ik koers naar de Swette. Daar sloegen we linksaf richting Leeuwarden en daar duurde het geen kwartier of de eerste snoek hing aan mijn Timber Tiger. Dit kon Jan niet op zich laten zitten en ook hij monteerde een Timber Tiger. De volgende aanbeet liet echter wel enige tijd op zich wachten maar was toen ook zeer verdient. Na de zwarte Timber Tiger verwisseld te hebben voor een rode kreeg Jan een aanbeet. Ik schatte de snoek op een dikke tachtig centimeter maar kwam bedrogen uit.

Het was een snoekbaars van iets kortere lengte maar wel een pracht exemplaar. Vervolgens werd het wat stiller totdat we over het Van Harinxmakanaal een draai maakten en in tegenovergestelde richting de Swette weer opvoeren. Kort achter elkaar arresteerde Jan twee snoeken. Vervolgens vingen we op de terugweg, ondanks een fikse wind dwars op de boot, op gezette tijden vis. De meerderheid snoek maar ook een enkele baars. Aan het einde van de dag mochten we elf vissen noteren. Eén snoekbaars, één baars en een negental snoeken. Een pracht bijpraatdag!

Geplaatst op Geef een reactie

8 juli 2007

Na een relatief kort nachtje gaat om 06.00 uur de wekker. Ik ga vissen met mijn vrouw. Die verteld me echter dat ze zich niet erg fit voelt en dan slaat bij een man natuurlijk de schrik om het hart. Ochtend en beroerd, dat kan maar één ding betekenen. Gelukkig is dat niet het geval maar een griepje. Toch meent ze na een uurtje extra rust fit genoeg te zijn om te gaan vissen. We traileren in het nabij gelegen Baard. Vandaar uit trollen we rustig richting Oosterlittens waar we een aantal rondes maken. De tweede trek levert de eerste snoek op. Niet groot maar snoek is snoek! Dan is het even stil. We besluiten verder te varen naar het dorp Winsum. Even bij de voorzitter van de SNB in zijn achtertuin een snoek vangen. Het onooglijke slootje heeft in het verleden al eens een mooie dag opgeleverd. Het blijkt een goede keuze. Als snel meldt de volgende snoek zich. Met 62 cm een aardige vis. Terwijl we de kadewal dicht afvaren meldt een snoek zich bij de eerste Timber Tiger, mist deze twee keer om zich vervolgens op de tweede plug te storten. Een mooie buik laat een dito staart volgen en even lijkt de vis gehaakt. Maar het volgende moment weet ze zich te bevrijden. Het zijn altijd de grootste die losschieten denk ik nog. Op de terugweg uit het slootje is er wederom actie in de boot. Een maatse snoek wordt geland. Even verderop blijft een forse beuk onverzilverd. De trek door het haventje levert een derde misser op en ook nu doet een fraaie kolk een knappe vis vermoeden maar daar blijft het dan ook bij. Omdat we niet de gehele dag kunnen vissen draaien we tegen elf uur de boot richting Baard. Onderweg vangen we nog een snoek wat het totaal op 5 stuks brengt. Niet slecht voor 4 uurtjes vissen.

Geplaatst op Geef een reactie

6 juli 2007

Vandaag ben ik op uitnodiging van vismaat Cock de karpers achterna geweest. Cock bezit samen met zijn vrouw een prachtige stacaravan in een dito gebied waar je op de karpers naar de overkant kunt lopen. Ieder jaar ga ik daar tenminste een poging wagen en dit jaar was 6 juli de geprikte datum. De stekken waren daags tevoren, en vele dagen daarvoor al aangevoerd, dus wat kon er mis gaan. Wat er mis kon gaan was het weer. De voorspellingen waren snelle opklaringen uit het zuidwesten en kans op buien in de ochtend. Nu daar kwam niets van terecht. Horizontale jagende regen geselde de capuchon van mijn dienstparka, overigens voortreffelijk waterdicht, met een oorverdovend kabaal in mijn rechteroor. Tussen de horizontale strepen regen kon ik mijn pennetje nog maar nauwelijks waarnemen en ik waande me, gezien mijn spontane rillen, op een vistrip in januari. Maar “die-hards” als we zijn bleven we volharden. Gevolg waren naast wat brasem en blei, twee heuse karper aanbeten. Eén die onmiddellijk door de paatjes vloog en de andere die losschoot. Maar we hebben ze gezien en dat was vandaag al heel wat. Toen we na een uurtje of acht naar de zoveelste stek verkasten en wederom tot drie keer toe van de stek geblazen werden nog voor we de steekstokken konden plaatsen, besloten we het voor gezien te houden. Jammer maar we kiezen een volgend moment. Ik heb toch een mooie dag gehad. In mijzelf mijmerend kijk ik aan het einde van de Afsluitdijk even over de Waddenzee. Een zonnestraal piekt door het wolkendek in het Westen. Dank aan het KNMI!